Ustawienie znaku zachęty ukrywa się pod zmienną PS1, którą możemy ustawić dla danego użytkownika w pliku użytkonika:  .bashrc.  Standardowe ustawienie znaku zachęty w systemach linuxowych wygląda ( w zależności od systemu) mniej więcej tak:

xdsl:~# echo $PS1
\h:\w\$

lub bardziej szczegółowe:

[root@xdsl ~]$echo $PS1
[\u@\h \W]$

Ale po kolei, dostępne opcje które możemy użyć aby ustawić zmienną PS1:

• \u – nazwa użytkownika
• \h – nazwa hosta (komputera)
• \H – nazwa pełnego hosta
• \w – bezwzględna ścieżka do aktualnego katalogu
• \W – nazwa aktualnego katalogu
• \d – data w formacie dzień_tygodnia miesiąc dzień_miesiąca
• \t – godzina w formacie 24-godzinnym
• \T – godzina w formacie 12-godzinnym
• \@ – godzina w formacie 12-godzinnym wraz z am/pm
• \n – znak nowej linii
• \! – numer aktualnego polecenia

Czyli znamy już opcje jakie możemy użyć aly ustawić wyświeltanie a teraz definicje kolorów aby ustawić znak zachęty w odpowiednich kolorach:

• czarny (kod: 30)
• czerwony (kod: 31)
• zielony (kod: 32)
• żółty (kod: 33)
• niebieski (kod: 34)
• karmazynowy (kod: 35)
• turkusowy {kod: 36)
• biały (kod: 37)

Kody do ustawienia kolorów tła są takie same jak czcionek tylko zamiast 3 na początku występuje 4.

Dodatkowo można ustawić takie atrubuty jak:

• kod 00 – normalna czcionka
• kod 01 – czcionka pogrubiona
• kod 04 – czcionka podkreślona
• kod 05 – czcionka mrugająca
• kod 07 – przełącza kolory tła z kolorem czcionki
• kod 08 – czcionka ukryta

A tutaj przykład ustawienia kolorowego pogrubionego znaku zachęty:

\[\033[1;33;40m\u@\033[1;37;40m\h:\033[1;32;40m\w$\033[0m\]

a wygląda to tak:

Do testów możemy użyć oczywiście polecenia:

export $PS1=”i tutaj wyrażenie…”

jednak aby nie ładować ustawień co logowanie to jak było wspomniane na początku artykułu należy dodać odpowiednie wpisy do .bashrc